मालीको मध्यकालीन इतिहासमा व्यापारले अत्यन्तै महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ, जसले क्षेत्रको आर्थिक समृद्धि र राजनीतिक शक्तिको विकासमा ठूलो योगदान पुर्यायो। ६ठौं शताब्दी ई.पू. देखि माली क्षेत्र सुन, नुन र दासप्रथाको व्यापारमार्फत पश्चिम अफ्रिकामा नयाँ शक्ति र समृद्धिको केन्द्र बन्न थाल्यो।
सुनको व्यापार मालीको समृद्धिको आधारशिला बन्यो। सहारा मरुभूमिको दक्षिणी भागमा सुनको प्राकृतिक स्रोत प्रशस्त हुनुका कारण, माली क्षेत्र आफैंमा सुनको उत्पादन र व्यापारको केन्द्र बन्दै गयो। सुनले न केवल धनी व्यापारी वर्ग र सामन्तहरूलाई बलियो बनायो, तर यसले मालीलाई अन्तर्राष्ट्रिय व्यापार मार्गहरूमा पनि जोड्ने महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको थियो। सुनको मूल्य उच्च हुनुका कारण मालीका शासकहरूले यसलाई आफ्नो शक्तिको स्रोतको रूपमा उपयोग गरे।
त्यस्तै, नुनको व्यापार पनि मालीको अर्थतन्त्रमा अत्यन्त महत्वपूर्ण थियो। नुन खेतीपाती, पशुपालन र मानिसहरूको स्वास्थ्यका लागि अपरिहार्य थियो। सहारा मरुभूमि र आसपासका क्षेत्रमा पानी र अन्य स्रोतहरूको अभाव हुँदा नुनको माग धेरै थियो। यस कारण नुन व्यापारले मालीलाई न केवल आर्थिक रूपमा बलियो बनायो, तर यसले क्षेत्रीय जनजीवनमा स्थायित्व ल्याउन मद्दत गर्यो।
दासप्रथाको व्यापारले मालीको सामाजिक तथा राजनीतिक संरचनामा गहिरो प्रभाव पारेको थियो। केही शक्तिशाली परिवारहरू र शासकहरूले सुरक्षा र कामका लागि दासहरूको प्रयोग गरे भने, दासहरू पनि आफ्नो स्वतन्त्रताको लागि संघर्षरत थिए। यो दासप्रथा सामाजिक विभाजन र संघर्षको पनि कारण बन्यो, जसले मालीको सामाजिक गतिशीलतालाई प्रभावित गर्यो।
यी सबै व्यापारिक गतिविधिहरूले मालीमा शहरहरूको विकासलाई उत्प्रेरित गर्यो। व्यापारिक मार्गहरूमा स्थापित शहरहरू, जस्तै टिम्बकटू, जेन्ने र काओ, आर्थिक केन्द्रका रूपमा विकसित भए, जसले मध्यकालीन माली साम्राज्यहरूको उदय र समृद्धिलाई सहज बनायो। यसरी व्यापार र आर्थिक विकासले मालीलाई पश्चिम अफ्रिकाको एक समृद्ध, सांस्कृतिक र राजनीतिक केन्द्रको रूपमा स्थापित गर्यो।