सुवास बोहरा

सुवास बोहरा बझाङ जिल्लाको खप्तड छान्ना गाउँपालिका–७, गोर्खाली निवासी एक साधारण तर श्रमशील परिवारमा जन्मिएका थिए। गाउँको प्राकृतिक सौन्दर्यमा हुर्किएर पनि उनले जीवनमा धेरै कठिनाइ सामना गर्नुपर्‍यो। उनका पिता किसान हुनुहुन्थ्यो, जसले आफ्नो परिवार पाल्न खेतबारीमा रातदिन पसिना बगाउनुहुन्थ्यो। आमा गृहिणीको भूमिकामा परिवारलाई सम्भाल्ने जिम्मेवारीमा रहन्थिन्, तर स्वास्थ्य अवस्था प्रायः कमजोर रहन्थ्यो। यस्तो पारिवारिक परिवेशमा हुर्किएका सुवासले सानैदेखि परिवारको आवश्यकता र कष्टको अनुभव गरेका थिए।

सुवास दुई भाइमध्ये जेठा भएकाले घरमा उनीप्रति बढी आशा र विश्वास राखिन्थ्यो। बुबापछि घरको जिम्मेवारी र भाइहरूको भविष्य सुम्पिने ठूलो अपेक्षा उनीसँग गरिएको थियो। आर्थिक अवस्था सामान्य भए पनि उनी सानैदेखि जिम्मेवार स्वभावका थिए र घरायसी काममा हातेमालो गर्थे। दैनिकीमा खेतबारीको सहयोग, आमा बिरामी हुँदा उनको सेवा–सुस्रुषा, भाइहरूलाई पढाइमा मार्गदर्शन जस्ता दायित्व उनले निर्वाह गर्थे। यसले उनलाई मात्र नभई उनका भाइहरूलाई पनि प्रेरणा दिएको थियो।

त्यो संघर्षशील परिवेशले सुवासलाई जीवनप्रति दृढ, आत्मनिर्भर र धैर्यशील बनाएको थियो। परिवारको आर्थिक अवस्था सामान्य भए पनि उनी सधैं ठूलो सपना देख्थे र आफ्नो परिवारलाई सुख–समृद्ध बनाउन चाहन्थे। गाउँलेहरूका दृष्टिमा उनी हँसिला, सहयोगी र कर्तव्यनिष्ठ बालक थिए। यही संस्कारले पछि उनको व्यक्तित्वलाई ढालेको थियो, जसले उनलाई जिम्मेवार युवा मात्र नभई समुदायका लागि पनि आदर्श बनायो।

शिक्षा र प्रारम्भिक अध्ययन

सुवास बोहराले आफ्नो विद्यालय शिक्षा एक्सिस विद्याश्रममा पूरा गरेका थिए। गाउँको सामान्य शैक्षिक वातावरणपछि काठमाडौंमा अध्ययन गर्नु उनीका लागि ठूलो अवसर थियो। पढाइमा उनले निरन्तर मेहनत गरे र उत्कृष्ट नतिजा प्राप्त गर्थे। कानुनप्रति उनको विशेष रुचि थियो, जसका कारण उनले पछि बी.ए. एल.एल.बी. (कानून) विषय रोजे। न्याय, समानता र अधिकारप्रतिको गहिरो सोच उनलाई विद्यालय जीवनमै विकसित भएको थियो।

पढाइका अतिरिक्त सुवासले विभिन्न अतिरिक्त गतिविधिहरूमा पनि भाग लिन्थे। वादविवाद प्रतियोगिता, सामाजिक सचेतना सम्बन्धी कार्यक्रमहरू र विद्यार्थी नेतृत्वमा उनी सक्रिय रहन्थे। यसले उनको आत्मविश्वास बढायो र सामाजिक प्रश्नप्रतिको दृष्टिकोण गहिरो बनायो। साथीहरूका बीचमा उनी परिश्रमी मात्र नभई सत्यनिष्ठ र सहयोगी विद्यार्थीको रूपमा परिचित थिए। उनका शिक्षकहरूले पनि उनीप्रति उच्च आशा राख्थे।

कानुनलाई भविष्यको आधार बनाउने उनको सोच त्यही समयमा विकसित भयो। उनले आफूले पढेको ज्ञानलाई केवल आफ्नो जीवनमा मात्र नभई समाजमा पनि प्रयोग गर्ने संकल्प लिएका थिए। न्याय र समानताको लागि वकालत गर्ने, समाजमा पिछडिएका आवाजलाई उजागर गर्ने, र भ्रष्टाचारविरुद्ध बोल्ने सपना उनले आफ्नो अध्ययनकालमै बोकेका थिए।

रोजगारी र आत्मनिर्भरता

सुवासले आफ्नो पढाइसँगै रोजगारीमा लाग्नु उनका लागि सजिलो थिएन, तर उनी मेहनती र दृढसंकल्पी थिए। बिहान पढाइ र दिउँसो वा बेलुकी काम गरेर उनले आफ्नो दिनचर्या व्यस्त तर उद्देश्यपूर्ण बनाएका थिए। यसले उनलाई समय व्यवस्थापन, अनुशासन र जीवनप्रतिको व्यावहारिक दृष्टिकोण सिकायो।

गाउँमा खेतीपातीबाट मात्र आम्दानी सीमित हुने भएकाले सुवासले काठमाडौंमा रोजगारी खोज्ने निर्णय गरेका थिए। यस कदमले उनको परिवारलाई राहत दियो। उनले आमाको औषधोपचार, भाइहरूको पढाइ र घरखर्चमा नियमित सहयोग गर्न थाले। परिवारका लागि उनी आधारस्तम्भ बने, जसले गर्दा बुबालाई पनि ठूलो राहत भयो।

उनको आत्मनिर्भरता र मेहनतले उनलाई गाउँ र परिवारका लागि आदर्श बनायो। साथीहरूलाई पनि उनले हिम्मत र परिश्रमको पाठ सिकाए। पढाइ र कामलाई सन्तुलनमा राखेर अघि बढ्ने सुवासको गुणले उनको व्यक्तित्वलाई अझै परिपक्व बनायो। यसरी उनी आफू मात्र नभई परिवार र समाजका लागि पनि प्रेरणादायी बने।

व्यक्तिगत संघर्ष र दायित्व

सुवास बोहरा आफ्नो परिवारका लागि मात्र होइन, गाउँलेहरूको नजरमा पनि जिम्मेवार र आदर्श युवाको रूपमा परिचित थिए। आमाको अस्वस्थ स्वास्थ्य अवस्था र बुबाको सीमित खेतीपाती आम्दानीले गर्दा घर धान्न निकै गाह्रो हुन्थ्यो। यस्तो अवस्थामा जेठो छोराको रूपमा सुवासले ठूलो दायित्व बहन गरे। भाइहरूको पढाइ, आमा–बुबाको हेरचाह र घरखर्च सबैमा उनको भूमिका महत्वपूर्ण रह्यो।

जीवनमा कठिनाइ धेरै भए पनि उनले कहिल्यै हार मानेनन्। गरिबीले उनलाई कहिलेकाहीँ दबाउने प्रयास गर्‍यो तर उनी आफ्नो आँट र परिश्रमका कारण दृढ रहिरहे। उनका साथीहरू भन्थे—सुवास सधैं मुस्कानसहित संघर्षलाई सहज बनाउने व्यक्तित्व थिए। यही सकारात्मक दृष्टिकोणका कारण उनलाई नजिकका सबैले सम्मान गर्थे।

उनको दायित्वप्रति निष्ठा अद्वितीय थियो। भाइहरूको पढाइ अवरुद्ध नहोस् भनेर उनी आफ्ना आवश्यकताभन्दा पहिले उनीहरूको आवश्यकतालाई प्राथमिकता दिन्थे। आमाको औषधि वा बुबाको खेतीका काममा उनले सधैं हातेमालो गरे। यसरी उनी केवल छोरा मात्र नभई परिवारका लागि आधार, अभिभावक र साथी पनि बने।

जेन जी आन्दोलनमा सहभागिता

सन् २०२५ सेप्टेम्बर ८ (नेपालमा भदौ २४ गते) मा काठमाडौंमा सुरु भएको जेन जी आन्दोलनमा सुवास पनि सक्रिय सहभागी थिए। यो आन्दोलन भ्रष्टाचार, नातावाद र सरकारद्वारा लगाइएको सामाजिक सञ्जाल प्रतिबन्धको विरोधस्वरूप भएको थियो। युवापुस्ताले आफ्नो आवाज बुलन्द गर्दै परिवर्तनको माग राखेका थिए। सुवास पनि न्याय र स्वतन्त्रताका लागि सडकमा उत्रिएका ती हजारौं युवामध्ये अग्रपंक्तिमा उभिएका थिए।

आन्दोलनको माहोल निकै तिव्र थियो। युवाहरूले सरकारलाई जवाफदेही बनाउन र स्वतन्त्रताको अधिकार सुरक्षित गर्न माग गरेका थिए। सुवासले पनि आफ्नो पढाइ र चेतनाबाट प्रेरित भई त्यस आन्दोलनलाई आफ्नो जिम्मेवारी ठाने। उनी साथीहरूसँगै नाराबाजी गर्दै स्वतन्त्रता र भविष्यको आशा व्यक्त गरिरहेका थिए।

तर दुर्भाग्यवश, आन्दोलन शान्तिपूर्ण रूपमा अघि बढिरहेको बेलामा प्रहरीले गोली चलायो। त्यसै क्रममा सुवास गम्भीर रूपमा घाइते भए। उपचारको क्रममा उनको जीवन बाँच्छ भन्ने आशा परिवार र साथीहरूले गरेका थिए तर उनी बाँच्न सकेनन्। यसरी उनी न्याय र परिवर्तनको यात्रामा जीवन गुमाउने हजारौं युवामध्ये एक बने।

बलिदान र स्मरण

सुवास बोहराको निधनले केवल उनको परिवार मात्र होइन, सम्पूर्ण समाजलाई गहिरो पीडामा डुबायो। गरीब किसान परिवारले आफ्नो आशा र आधार गुमायो। भाइहरूले आफ्नो मार्गदर्शक गुमाए र आमाले आफ्नो उपचार र स्नेह दिने छोराको सहारा गुमाइन्। तर समाजका दृष्टिमा सुवास केवल एक व्यक्ति नभई परिवर्तनका लागि बलिदान गर्ने वीर युवाको रूपमा स्मरण भइरहेका छन्।

उनको अधूरा सपना हजारौं युवाको आवाजमा जीवित छन्। न्याय, समानता र स्वतन्त्रताको लागि गरिएको उनको योगदानले आन्दोलनलाई अझ बलियो बनाएको छ। साथीहरूले उनलाई सम्झँदा आँखा रसाउँछन् तर गर्व पनि हुन्छ कि उनी देशका लागि बलिदान भएका हुन्।

आज सुवासको नाम केवल उनको परिवारको लागि मात्र होइन, सम्पूर्ण पुस्ताका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेको छ। उनका अधूरा सपना पुरा गर्न भावी पुस्ताले संघर्षलाई निरन्तरता दिने प्रतिज्ञा गरेका छन्। सुवासले देखाएको साहस, जिम्मेवारी र बलिदानले उनलाई सधैं अमर बनाउनेछ।

काठमाडौं । झापाका विभिन्न विद्यालय तथा क्याम्पसका २०० विद्यार्थीलाई लक्षित गर्दै विपद् व्यवस्थापन तथा सर्पदंश रोकथामसम्बन्धी प्रदर्शन एवं सचेतना कार्यक्रम सम्पन्न भएको छ । अन्तरराष्ट्रिय झापाली समाजको सहयोग तथा एनसिसी अलुम्नी एसोसिएसन झापाको समन्वयमा चारआलीस्थित अरिदमन गण ब्यारेकमा कार्यक्रम आयोजना गरिएको हो ।कार्यक्रममा नेपाली सेना तथा एनसिसी अलुम्नी एसोसिएसनका प्रतिनिधिहरूले

सामग्रीको तालिका