काठमाडौं । युवा, श्रम तथा रोजगारमन्त्री रामजी यादवले वर्तमान विश्वव्यापीकरणको युगमा वैदेशिक रोजगारीलाई पूर्ण रूपमा रोक्न सम्भव नरहेको बताएका छन्। मंगलबार वैदेशिक रोजगार विभागको अनुगमनका क्रममा मन्त्री यादवले सरकारको प्राथमिकता वैदेशिक रोजगारी रोक्ने नभई यसलाई सुरक्षित, व्यवस्थित र मर्यादित बनाउने रहेको स्पष्ट पारे।नेपाली श्रमिकहरू शोषणमा नपरून् र उचित पारिश्रमिक पाऊन्
बिपिन जोशी
बिपिन जोशी
बिपिन जोशी नेपालको सुदूरपश्चिम क्षेत्र कञ्चनपुरमा सन् २००० अक्टोबर २६ मा जन्मिएका थिए। उनी एक साधारण परिवारका सदस्य भए पनि भविष्यप्रति ठूलो सपना बोकेर अघि बढेका युवाको रुपमा चिनिन्छन्। उनको लक्ष्य कृषिमा दक्षता हासिल गरी नेपालको कृषि क्षेत्रलाई आधुनिक प्रविधिद्वारा समृद्ध बनाउने थियो। यसै उद्देश्यका लागि उनले फार वेस्टर्न विश्वविद्यालयमा (Far Western University) कृषि विषयमा अध्ययन सुरु गरेका थिए। अध्ययनकै क्रममा अन्तर्राष्ट्रिय अनुभव र व्यावहारिक ज्ञान हासिल गर्ने अवसर खोज्दै उनले इजरायलको “Learn and Earn” कार्यक्रममा सहभागी हुने निर्णय लिए। यस कार्यक्रमअन्तर्गत उनले इजरायलको किबुत्ज़ अलुमिममा अध्ययनसँगै श्रम गर्ने अवसर पाए।
इजरायल यात्राको कथा
बिपिन करिब सेप्टेम्बर २०२३ मा मात्र इजरायल पुगेका थिए। उनी नेपालबाट पहिलो पटक विदेश यात्रा गर्दै, आफ्नो भविष्यको सपना पुरा गर्ने दृढ उद्देश्य बोकेर त्यहाँ पुगेका थिए। नयाँ देश, नयाँ भाषा र नयाँ संस्कृतिमा आफूलाई अभ्यस्त बनाउनुपर्ने चुनौती भए पनि उनले यसलाई अवसरको रूपमा लिएका थिए। उनले सोचिरहेका थिए, “यो अवसरले मलाई मात्र होइन, मेरो परिवार र मेरो समाजलाई पनि फाइदा पुर्याउनेछ।”
इजरायलको वातावरण उनले नेपालभन्दा एकदमै फरक पाएका थिए। अत्याधुनिक कृषि प्रणाली, स्वचालित सिंचाइ व्यवस्था, ग्रीनहाउस प्रविधि र प्रविधिमैत्री खेतीले उनलाई निकै प्रभावित बनायो। नेपालमा सिकेको सैद्धान्तिक ज्ञानलाई यहाँ उनले प्रत्यक्ष अभ्यास गर्ने अवसर पाए। यसले उनको अध्ययनलाई मात्र सबल बनाएको थिएन, भविष्यमा नेपाल फर्केर कृषि क्षेत्रमा नयाँ मोड दिन सकिन्छ भन्ने आत्मविश्वास पनि थपेको थियो।
किबुत्ज़ अलुमिममा उनको बसाइ सुरु हुँदै गर्दा उनी आफ्ना साथीहरूसँग रमाइलो गर्दै, स्थानीय संस्कृतिबारे सिक्दै र श्रमसँगै पढाइलाई सन्तुलनमा राख्दै जीवनलाई व्यवस्थित गर्दै गएका थिए। उनको यो यात्रा आशा र सम्भावनाले भरिएको थियो। तर नियतिको खेल यस्तो भयो कि यो उज्यालो जीवन धेरै लामो समय टिक्न सकेन, र केही हप्तामै उनको जिन्दगी अकल्पनीय मोडमा पुग्यो।
अक्टोबर ७ को त्रासदी
सन् २०२३ अक्टोबर ७ को बिहानै किबुत्ज़ अलुमिममा एक अभूतपूर्व हमला भयो। हामासका लडाकूहरूले सीमापारि प्रवेश गरी गाउँलाई निशाना बनाए। गाउँमा चर्का चिच्याहट, आगोको लप्को र अन्धाधुन्ध गोलीबारीको आवाजले आकाश गुन्जायमान भयो। बिहानको सुर्योदयसँगै सुरु भएको त्यो दिन गाउँलेहरूका लागि अन्धकारमय बन्न पुग्यो।
बिपिन र उनका साथीहरू अचानक उत्पन्न भयावह अवस्थाबाट बच्न बंकरतर्फ भागे। उनीहरूले बंकरभित्र लुकेर ज्यान जोगाउने प्रयास गरे। तर, बंकरभित्रको वातावरण अझै डरावना थियो, बाहिर निरन्तर गोलीगठ्ठा चलिरहेको थियो, विस्फोटको आवाज सुनिँदै थियो, र मानिसहरूको चिच्याहटले सम्पूर्ण वातावरणलाई त्रासले ढाकेको थियो। यस्तो क्षणमा समय नै थमिएको जस्तो महसुस हुन्थ्यो।
यो घटनाले बिपिनको जीवनलाई मात्र होइन, उनको भविष्यलाई समेत हल्लाइदियो। साधारण कृषि विद्यार्थीबाट उनी आकस्मिक रूपमा एउटा युद्धको मैदानमा फसे। यही क्षणबाट उनको नाम नेपालभर चर्चित बन्न पुग्यो—एक साधारण विद्यार्थी, जसले संकटको घडीमा अद्भुत साहस प्रदर्शन गरे।
बहादुरी प्रदर्शन
बंकरमा लुकेका बेला हामासका लडाकूहरूले ग्रेनेड फ्याँके। पहिलो ग्रेनेड बंकरभित्रै खसेपछि सबै जना अचम्मित र आतंकित भए। तर बिपिनले असाधारण साहस देखाउँदै त्यो ग्रेनेड तत्क्षण बाहिर फ्याँके। यदि उनले यो कदम चाल्दैनथे भने, बंकरभित्र रहेका सबै साथीहरूको ज्यान एकैपटक जोखिममा पर्थ्यो।
उनको यस वीरताले उनका साथीहरूलाई ठूलो क्षति हुनबाट बचायो। तर दुर्भाग्यवश, दोस्रो ग्रेनेड बंकरमै विस्फोट भयो। त्यस विस्फोटले केही साथीहरूलाई घाइते बनायो। त्यो क्षण सबैका लागि कठिन थियो—एकातिर जीवित रहने संघर्ष, अर्कोतिर घाइते साथीहरूको पीडा। तर बिपिनको निर्भीक कदमका कारण धेरैले आफ्नो जीवन जोगाउन सके।
उनका साथीहरूले पछि सम्झँदै भने, “हामीलाई बचाउने पहिलो व्यक्ति बिपिन थिए। यदि उनी हुँदैनथे भने हामी आज यो कुरा सुनाइरहेका हुने थिएनौं।” यसरी, उनको साहसले उनलाई मात्र नभई उनका साथीहरूको दृष्टिमा पनि असाधारण नायक बनाइदियो।
अपहरण र विमुखता
यस साहसिक कार्यपछि, दुर्भाग्यवश, बिपिनलाई हामासका लडाकूहरूले अपहरण गरे। उनको अपहरणले सम्पूर्ण नेपाली समाजलाई स्तब्ध बनायो। एक विद्यार्थी, जसले आफ्नो सपना पुरा गर्न र भविष्यको बाटो कोर्न विदेश गएको थियो, अचानक युद्धकैदमा पर्नु परिवार र राष्ट्रका लागि ठूलो आघात बन्यो।
अपहरणपछि उनी कहाँ छन् भन्ने ठ्याक्कै थाहा भएन। कहिले अस्पतालमा देखिएको भनियो, कहिले अज्ञात स्थानमा लुकाइराखिएको भनियो। तर ठोस प्रमाण कहिल्यै सार्वजनिक भएन। यस कारण उनको परिवार निरन्तर अनिश्चितताको पीडामा बाँचेको छ।
उनको अवस्थाबारे नेपाल सरकार, इजरायल सरकार र अन्तर्राष्ट्रिय समुदाय निरन्तर छलफल गर्दै आइरहेका छन्। तर समय बित्दै जाँदा अपहरणको घडी अझै लामो हुँदै गएको छ, र अझैसम्म उनको सुरक्षित फिर्तीबारे स्पष्टता आएको छैन।
नेपालको कूटनीतिक प्रयासहरू
नेपाल सरकारले बिपिनको सुरक्षात्मक रिहाइका लागि उच्चस्तरीय प्रयास थालेको छ। विदेशमन्त्रीले कतार, इजिप्ट र इरानका समकक्षीसँग वार्ता गरी बिपिनलाई प्राथमिकतामा राखेर सहयोग मागेका छन्। नेपालले सधैं तटस्थ नीति अपनाउने भए पनि यस घटनाले उसलाई कूटनीतिक दबाब बढाउन बाध्य पारेको छ।
त्यस्तै, इजरायलका उच्च अधिकारीहरूसँग पनि निरन्तर संवाद भएको छ। इजरायली राष्ट्रपति इशाक हर्जोगले खुलेरै भनेका छन् कि बिपिनलाई आफ्नै नागरिकसरह मानिएको छ, र उनको सुरक्षित फिर्तीका लागि सबै प्रकारको प्रयास भइरहेको छ। यस्तो अभिव्यक्तिले नेपालको पक्षमा अन्तर्राष्ट्रिय समर्थन बढाउन मद्दत गरेको छ।
बिपिनको परिवार पनि कूटनीतिक पहलमा सक्रिय रूपमा संलग्न छ। आमा र बहिनी इजरायल पुगेका छन् र विभिन्न अन्तर्राष्ट्रिय सम्मेलन र मञ्चमा अपील गरिरहेका छन्। संयुक्त राष्ट्रसंघसम्म मुद्दा पुर्याउने तयारीले यो घटनालाई वैश्विक ध्यानाकर्षणको केन्द्रमा पुर्याएको छ।
पारिवारिक पीडा र आशा
बिपिनको परिवार निरन्तर पीडामय जीवन व्यतित गरिरहेको छ। प्रत्येक दिन अनिश्चितताको भारी बोझ बोकेर बाँच्नु उनीहरूका लागि सजिलो छैन। आमा पद्माले आफ्नो छोरा जीवित रहने विश्वास कहिल्यै छाडेकी छैनन्। उनले बारम्बार भावुक भएर भनिरहेकी छन्, “मेरो छोरो फर्केर आउनेछ, ऊ अझै जीवित छ।”
त्यस्तै, उनकी बहिनी पुष्पा पनि निरन्तर आशा बोकेर बसिरहेकी छन्। उनले भावनात्मक अभिव्यक्तिमा भनिन्, “तिमी मेरो लागि जीवनभन्दा बढी मूल्यवान छौ। म पक्का छु, कुनै दिन तिमी सुरक्षित फिर्ता आउनेछौ।” उनका यी शब्दहरूले केवल परिवारको पीडा मात्र होइन, आशाको ज्योतिलाई पनि उजागर गर्छ।
परिवारका यी अभिव्यक्तिहरूले नेपाल मात्र होइन, इजरायल र अन्तर्राष्ट्रिय समुदायलाई समेत संवेदनशील बनाएको छ। बिपिनको मुद्दा अब केवल व्यक्तिगत पीडा मात्र नभई सम्पूर्ण नेपाली जनताको आशा र संघर्षको प्रतीक बनिसकेको छ।
आमा र बहिनीको इजरायल यात्रा
बिपिन जोशीको आमा पद्मा जोशी र बहिनी पुष्पा जोशीले करिब दुई वर्षको पीडादायी पर्खाइपछि पहिलो पटक इजरायल यात्रा गरे। उनीहरूको यो यात्रा केवल व्यक्तिगत भावनाको अभिव्यक्ति मात्र नभई, बिपिनलाई सुरक्षित फिर्ता ल्याउनको लागि गरिएको अन्तर्राष्ट्रिय अभियानलाई थप बल पुर्याउने उद्देश्य थियो। इजरायलको परराष्ट्र मन्त्रालयको सहयोगमा सम्पन्न भएको यस यात्रामा उनीहरूले उच्चस्तरीय नेताहरूसँग भेटघाट गर्दै आफ्नो वेदना र आशा व्यक्त गरे।
इजरायली सरकारको सहयोग र ऐक्यबद्धता
यात्राको क्रममा उनीहरूले इजरायलका राष्ट्रपति आइज्याक हर्जग, विदेश मन्त्री गिदोन सार लगायतका वरिष्ठ अधिकारीहरूसँग भेटे। राष्ट्रपति हर्जगले बिपिनलाई “हाम्रो आफ्नै नागरिक” जस्तै भएको भन्दै उसको सुरक्षित फिर्ताका लागि निरन्तर प्रयास गरिरहेको बताए। यस किसिमको खुलेआम समर्थनले बिपिन मात्र नभई सम्पूर्ण नेपाली समुदायलाई ठूलो आशा जगाएको छ। इजरायली सरकार र नेताहरूको यस्तो ऐक्यबद्धताले नेपाल–इजरायल सम्बन्धलाई अझ मजबुत बनाएको छ।
अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा आवाज
इजरायलमा बसाइका क्रममा आमा र बहिनीले केवल उच्च पदाधिकारीहरूसँग मात्र होइन, सामान्य नागरिकहरूसँग पनि आफ्नो पीडा बाँडे। उनीहरूले यरुशलममा आयोजना गरिएको बन्दी परिवारको प्रदर्शनमा सहभागी भई भावुक अपिल गरे—“नेपाल फर्किएपछि पनि कृपया बिपिनलाई नबिर्सनुहोस्।” यो आवाज अब केवल इजरायलमा मात्र होइन, अन्तर्राष्ट्रिय समुदायसम्म पुगेको छ। संयुक्त राष्ट्रसंघ र अन्य मुलुकहरूको ध्यान आकृष्ट गराउँदै उनीहरूले देखाएका साहस र आँसुले बिपिनको सुरक्षाको मागलाई अझ विश्वव्यापी बनाइदिएको छ।
समयरेखा
- सेप्टेम्बर २०२३: बिपिन इजरायलको “Learn and Earn” कार्यक्रममा सहभागी भए। यो उनको जीवनको नयाँ सुरुवात थियो। नयाँ अनुभव, नयाँ चुनौती र नयाँ अवसरका साथ उनले भविष्यप्रति उत्साह बोके।
- अक्टोबर ७, २०२३: किबुत्ज़ अलुमिममा हामासले हमला गर्यो। यो दिन बिपिनको जीवनको सबैभन्दा ठूलो मोड थियो। बंकरमा भएको विस्फोट र अपहरणले उनलाई विद्यार्थीबाट नायक र पीडितमा परिणत गरिदियो।
- नोभेम्बर २०२३–आजसम्म: कहिले अस्पतालमा देखिएको खबर, कहिले अन्तर्राष्ट्रिय दबाब, तर ठोस समाधान अझै आएको छैन। २०२४–२०२५ भरी नेपाल सरकारले निरन्तर प्रयास गरे पनि, आजसम्म बिपिन सम्पर्कविहीन छन्।
निष्कर्ष
बिपिन जोशी केवल एउटा साधारण विद्यार्थी मात्र होइनन्। उनले संकटको घडीमा देखाएको वीरताले उनलाई असाधारण नायक बनाएको छ। आफ्ना साथीहरूको जीवन बचाउन उनले देखाएको निर्भीकता संसारभरका मानिसका लागि प्रेरणा बनेको छ।
तर उनको अपहरणले परिवार र राष्ट्रलाई गहिरो पीडा दिएको छ। अझैसम्म उनको अवस्था अज्ञात भए पनि, उनको सम्झना, बहादुरी र परिवारको आशाले उनलाई जीवित राखेको छ। नेपाल सरकार र अन्तर्राष्ट्रिय समुदायले निरन्तर दबाब जारी राखेका छन्।
अन्ततः, नेपाली जनता अझै पनि एउटै विश्वास बोकेका छन्—“बिपिन सुरक्षित फर्कनेछन्।” यो विश्वास मात्र होइन, यो सम्पूर्ण राष्ट्रको सामूहिक प्रार्थना हो।
ज्योतिषहरू
ज्योतिष विवरण लोड हुँदैछ...
राशिफल
राशिफल लोड हुँदैछ...
मुख्य समाचार
Loading footer...