शी जिनपिङको विदेश नीति र राष्ट्रिय सुरक्षा रणनीतिले चीनलाई विश्व राजनीतिमा एक सशक्त र सक्रिय शक्ति बनाउने दिशामा महत्वपूर्ण प्रभाव पारेको छ। उनले खासगरी अमेरिकासँगको प्रतिस्पर्धालाई कडा र स्पष्ट रुपमा अघि बढाए। आर्थिक, सैन्य र कूटनीतिक रूपमा अमेरिका र चीनबीचको तनाव तीव्र बन्यो, विशेष गरी व्यापार, प्रविधि, र भूराजनीतिक प्रभुत्वका सवालमा। अमेरिकी नेतृत्वमा रहेको पश्चिमी गठबन्धनसँग उनको सम्बन्ध चुनौतीपूर्ण रह्यो, जसले चीनलाई विश्वव्यापी रूपमा नयाँ गठबन्धन र साझेदारी खोज्न प्रेरित गर्यो।
दक्षिण चीन सागरमा उनी चीनको दावीलाई दृढताका साथ अघि बढाए। यी विवादित क्षेत्रमा चीनले कृत्रिम टापु निर्माण गरी आफ्नो सैन्य उपस्थिति बढायो, जसले क्षेत्रीय देशहरू र अमेरिका समेतसँग सम्बन्ध तनावपूर्ण बनायो। यसले अन्तर्राष्ट्रिय समुद्री मार्गहरूको सुरक्षा र क्षेत्रीय प्रभुत्वका सवालमा गम्भीर विवादहरू निम्त्यायो।
भारतसँगको सीमा विवाद पनि शीको नेतृत्वमा तीव्र भयो। २०१७ र २०२० मा लद्दाख क्षेत्रमा सैन्य टकराव भए, जसले दुई देशबीच तनाव झनै बढायो। शीले कडा सैन्य र कूटनीतिक उपायहरू अपनाउँदै चीनको सीमा दावी सुरक्षित गर्न रणनीति अगाडि बढाए, जसले दक्षिण एशियाली क्षेत्रीय सुरक्षा परिदृश्यलाई प्रभाव पारेको छ।
शी जिनपिङले बेल्ट एण्ड रोड पहल (BRI) लाई चीनको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण वैश्विक आर्थिक र कूटनीतिक परियोजनाको रूपमा अघि बढाए। यो पहलमार्फत चीनले एशिया, युरोप, अफ्रिका, र अन्य क्षेत्रहरूमा व्यापक पूर्वाधार निर्माण र आर्थिक सम्बन्ध विस्तार गरी विश्वव्यापी प्रभाव बढाएको छ। यसले चीनलाई विकासशील देशहरूमा आर्थिक निर्भरता र राजनीतिक प्रभाव हासिल गर्न मद्दत पुर्याएको छ।
हङकङमा राष्ट्रिय सुरक्षा कानुन लागू गराउनु शीको विदेश नीति र राष्ट्रिय सुरक्षा रणनीतिमा एउटा निर्णायक कदम थियो। यसले हङकङको अर्ध-स्वायत्तता घटायो र चीनको केन्द्र सरकारको नियन्त्रण बढायो। यो कदम अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा विवादास्पद रह्यो र पश्चिमी देशहरूले यसलाई लोकतन्त्र र स्वतन्त्रताको घातक चुनौतीको रूपमा आलोचना गरे।
ताइवानसँगको सम्बन्धमा शीले कडा र स्पष्ट स्थिति लिएका छन्। उनले ताइवानलाई चीनको अभिन्न भाग भनेर दोहोर्याउँदै, कुनै पनि छुट्टै स्वतन्त्रताको प्रयासलाई दमन गर्ने चेतावनी दिएका छन्। ताइवानलाई कब्जा गर्ने सम्भावनालाई पनि पूर्ण रूपमा अस्वीकार गरेका छैनन्, जसले क्षेत्रीय तनावलाई थप बढाएको छ।
अन्ततः, शी जिनपिङको नेतृत्वमा शिन्जियाङमा उइघुर मुस्लिम अल्पसंख्यक समुदायमाथि कडा नियन्त्रण र मानवअधिकार उल्लङ्घनको व्यापक आरोपहरू उठेका छन्। यद्यपि अन्तर्राष्ट्रिय समुदायबाट ती नीतिहरूको कडा आलोचना भए पनि शीले यी कदमहरूलाई आतंकवाद र अलगाववादी गतिविधिहरूको विरुद्ध सुरक्षा सुनिश्चित गर्न आवश्यक भएको दावी गर्दै जारी राखेका छन्। यसले चीनको राष्ट्रिय सुरक्षा नीति कडा र विवादास्पद भएको देखाउँछ।
शी जिनपिङको विदेश नीति र राष्ट्रिय सुरक्षा रणनीति चीनलाई एक शक्तिशाली, आत्मनिर्भर, र विश्व राजनीतिमा निर्णायक भूमिका खेल्ने राष्ट्रको रूपमा स्थापित गर्ने उद्देश्यले संचालित छ। यद्यपि यी नीतिहरूले अन्तर्राष्ट्रिय तनाव र विवादहरूलाई समेत बढाएको छ।