शरतसिंह भण्डारीको राजनीतिक यात्रा लामो र विविध छ। उनले १९९९ को प्रतिनिधि सभा निर्वाचनमा नेपाली कांग्रेसबाट प्रतिनिधित्व गर्दै संसदमा स्थान पाएका थिए। उनको प्रारम्भिक राजनीतिक यात्रा नेपाली कांग्रेस पार्टीसँग सम्बद्ध थियो, जहाँ उनले पार्टीको विचारधारा र सिद्धान्तको पालना गर्दै आफ्नो नेतृत्व क्षमता देखाएका थिए।
सन् २०११ मा उनले बाबुराम भट्टराईको सरकारमा रक्षा मन्त्रीको रूपमा कार्यभार सम्हाले। यस समयमा उनले राष्ट्रिय सुरक्षा र सशस्त्र बलहरूको मजबुतीकरणका लागि महत्त्वपूर्ण कदम चालिएका थिए। उनका सुधारात्मक निर्णयहरूले नेपाली रक्षा क्षेत्रमा योगदान पुर्याए।
उनको अर्को प्रमुख कार्यकाल २०२१ मा ऊर्जा, जलस्रोत र सिँचाइ मन्त्रालयमा भएको थियो, जहाँ उनका निर्णयहरूले नेपालको ऊर्जा क्षेत्रमा सुधार ल्याउने उद्देश्य राखेका थिए। यद्यपि, उनका यो कार्यकाल १८ दिनमै समाप्त भयो र यो कार्यकाल नेपालको मन्त्रीहरूको सबैभन्दा छोटो कार्यकालको रूपमा चिनिन्छ।
शरतसिंह भण्डारीलाई विभिन्न समयका चुनौतीपूर्ण परिस्थितिहरूको सामना गर्नु परेको छ, र उनका कदमहरू प्रायः ठूलो राजनीतिक दबाब र संघर्षका बीचमा रहेका छन्। त्यसपछि उनले श्रम, रोजगार र सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालयमा कार्यभार सम्हाले र यो स्थानमा उनले श्रमिक वर्गका अधिकार र सामाजिक न्यायको पक्षमा कडा कदम उठाए।