हालका दशकहरूमा जलवायु परिवर्तनको प्रभाव विश्वभरि नै देखिन थालेको छ, र यसको असर मेलुङ्ग जस्तो ग्रामीण तथा पहाडी क्षेत्रमा पनि स्पष्ट रूपमा महसुस गर्न थालिएको छ। पारम्परिक मौसम चक्रहरूमा आएको असन्तुलन, चरम मौसमी घटनाहरूको वृद्धि, र तापक्रममा भइरहेको असामान्य परिवर्तनहरूले मेलुङ्गको कृषि, जल स्रोत, वनजंगल तथा जनजीवनमा प्रत्यक्ष असर पार्न थालेको छ।
विशेषगरी वर्षा प्रणालीमा आएको अस्थिरता उल्लेखनीय छ। पहिले निश्चित समयमै हुने मनसुनी वर्षा अहिले ढिलो वा छिटो सुरु हुने, अत्यधिक वा अत्यन्त न्यून मात्रामा हुने जस्ता अनियमितताहरू देखापर्न थालेका छन्। असारमा हुने वर्षा कहिलेकाहीँ साउन वा भदौमा मात्र सुरु हुने हुँदा धान रोपाइँ प्रभावित हुन्छ, जसले प्रत्यक्ष रूपमा उत्पादन घटाउने जोखिम निम्त्याउँछ। अर्कोतर्फ, एकैचोटि अत्यधिक पानी परेर बाढी वा पहिरो आउने सम्भावनाले खेती योग्य जमिन र बसोबासमा क्षति पु-याउने सम्भावना पनि बढाएको छ।
त्यस्तै, तापक्रममा आएको अनियमितताले पनि खेतीपाती र जनस्वास्थ्यमा असर पारिरहेको छ। जाडो मौसम पहिलेभन्दा कम चिसो हुने वा अप्रत्याशित चिसो बढ्ने जस्ता घटनाहरू बालीहरूको वृद्धि चक्रमा अवरोध ल्याउने गर्छन्। गर्मीयाममा लामो समयसम्म सुख्खा खडेरी लाग्दा मकै, कोदो, तरकारीजस्ता बाली सुक्ने र नष्ट हुने सम्भावना रहन्छ।
चरम मौसमी घटनाहरू, जस्तै असिनापात, हावाहुरी, र असमय वर्षा पनि पछिल्ला वर्षहरूमा बढ्दै गएका छन्। यी घटनाहरूले कृषिमा नोक्सानी मात्र होइन, विद्युत् लाइन, बाटो, र सार्वजनिक संरचनामा पनि क्षति पुर्याउने गरेका छन्।
यस सम्पूर्ण परिस्थितिले मेलुङ्गका स्थानीय बासिन्दा, कृषक तथा नीति निर्माताहरूलाई जलवायु परिवर्तनको जोखिमप्रति सचेत बनाएको छ। अहिले स्थानीय तहमा जलवायु अनुकूलन रणनीति, जस्तै जल संचय प्रणालीको प्रवर्द्धन, वैकल्पिक बाली प्रणाली, मौसमको पूर्वानुमानमा आधारित कृषि तालिका, र समुदायस्तरमा विपद् जोखिम व्यवस्थापन तालिमहरू सञ्चालन गर्न थालिएको छ।
यसरी, जलवायु परिवर्तन मेलुङ्गको कृषि प्रणाली मात्र होइन, सम्पूर्ण जीविकोपार्जन, वातावरणीय सन्तुलन, र विकास प्रक्रियामै चुनौती बन्दै गएको छ। अबको आवश्यकता भनेको दीर्घकालीन, समावेशी र वैज्ञानिक दृष्टिकोणबाट जलवायु अनुकूलन नीति तथा कार्य योजनाहरू कार्यान्वयन गर्नु हो।