बेइजिङ
बेइजिङ, जनगणतन्त्र चीनको राजधानी, देशको समृद्ध इतिहास, सांस्कृतिक गहिराइ, र आधुनिक गतिशीलताको प्रतीक हो। विश्वकै सर्वाधिक जनसङ्ख्या भएको शहरहरूमध्ये एक र कूटनीति, वित्त, शिक्षा, तथा प्रविधिको अन्तर्राष्ट्रिय केन्द्रका रूपमा उभिएको बेइजिङले आफ्नो प्राचीन साम्राज्यिक विरासतलाई अत्याधुनिक नवीनतासँग कुशलतापूर्वक जोडेको छ। २.२० करोड भन्दा बढी जनसङ्ख्या रहेको यो चीनको दोस्रो ठूलो शहर मात्र होइन, देशको विश्वव्यापी उदयको प्रतीक पनि हो। उत्तर चीन समतल भूमिमा अवस्थित बेइजिङ उत्तर र पश्चिमतर्फ पहाडहरूले घेरिएको छ, जसको उत्तरी क्षेत्रमा प्रसिद्ध "महान पर्खाल" फैलिएको छ। चाओबाई र योङडिङजस्ता नदीहरू दक्षिणपूर्व बग्छन्, जसले सहरलाई पानी आपूर्ति गर्छन्।
बेइजिङ केवल राजधानी सहर होइन—यो चीनको इतिहास, वर्तमान र भविष्यको जीवित दस्तावेज हो। यसका प्राचीन दरबारदेखि अत्याधुनिक प्रविधिसम्म, परम्परागत गल्लीदेखि विश्वस्तरीय व्यापारिक केन्द्रसम्म, बेइजिङले एक राष्ट्रको रूपान्तरणलाई परिलक्षित गर्छ। बेइजिङले आफ्नो जरा नभुली भविष्यतर्फ अगाडि बढ्ने प्रतिबद्धता देखाएको छ। चाहे ऐतिहासिक स्थलहरू भ्रमण गरूँ, परम्परागत परिकारहरूको स्वाद लिऊँ, वा प्रविधिको विकास अवलोकन गरूँ—यो सहर सधैं प्रेरणाको स्रोत रहन्छ। चिनियाँ सभ्यताको मुटुका रूपमा, बेइजिङले चीन मात्र होइन, समस्त विश्वको भविष्य निर्माणमा महत्वपूर्ण भूमिका खेल्नेछ।
बेइजिङको इतिहास ३,००० वर्षभन्दा बढी पुरानो छ, जसको प्रमाण २,३०,०००–२,५०,००० वर्ष अगाडिको "पेकिङ म्यान" जीवाश्महरूमा पाइन्छ। १०४५ ईसा पूर्वमा स्थापित जिचेङ सहर यस क्षेत्रको पहिलो महत्वपूर्ण बस्ती थियो। पछि लियाओ, जिन, युआन, मिङ, र छिङ वंशहरूको राजधानीका रूपमा बेइजिङले राजनीतिक महत्त्व प्राप्त गर्यो।
युआन वंश (१२०६–१३६८) को समयमा कुब्लाई खानले १२६७ मा "दादु" राजधानी स्थापना गरेपछि बेइजिङको महत्त्व बढ्यो। मिङ वंश (१३६८–१६४४) को शासनकालमा यसलाई "बेइपिङ" (उत्तरी शान्ति) नाम दिइएको थियो, तर १४०३ मा पुनः "बेइजिङ" (उत्तरी राजधानी) बनाइयो। त्यसपछि १४०६–१४२० मा निर्मित "फरबिडन सिटी" ले बेइजिङलाई सम्राटहरूको शक्ति केन्द्र बनायो।
१९११ मा छिङ वंश पतन भएपछि बेइजिङ पुनः बेइपिङ नामकरण भयो, तर १९४९ मा माओ जेडोङले यहाँबाट जनगणतन्त्र चीनको स्थापना घोषणा गरेपछि यसले पुनः राजधानीको रूपमा गति लियो।
बेइजिङको वास्तुकला परम्परा र आधुनिकताको मिश्रण हो। फरबिडन सिटी, हेभनको मन्दिर र समर प्यालेस जस्ता ऐतिहासिक स्थलहरूले साम्राज्यिक चीनको भव्यता झल्काउँछन्, भने "महान पर्खाल" का भागहरू लाखौं पर्यटकहरू आकर्षित गर्छन्।
परम्परागत सिहे युआन (आँगनघर) र साँघुरा हुतोङ गल्लीहरूले पुरानो बेइजिङको झल्को दिन्छन्, तर ती अब आधुनिक गगनचुम्बी भवनहरूका लागि हटाइँदैछन्। आधुनिक बेइजिङका संरचनाहरूमा ५२८ मिटर अग्लो चाइना जुन टावर सामेल छ।
१,७६३ वर्ग माइल (सहर) र ६,५०० वर्ग माइल (नगरपालिका) क्षेत्रफल भएको बेइजिङको २०२४ को कुल गार्हस्थ्य उत्पादन (GDP) CN¥4.984 ट्रिलियन (US$७०० अर्ब) पुगेको छ, जसमा सेवा क्षेत्रले ८३.८%, उद्योगले १२.१% र कृषि क्षेत्रले ०.२६% योगदान पुर्याएका छन्।
"चीनको सिलिकन भ्याली" भनिने झोङगुआनछुन प्रविधि केन्द्रमा हजारौं स्टार्टअप, अनुसन्धान संस्थान, र बहुराष्ट्रिय कम्पनीहरू छन्। केन्द्रीय व्यापार जिल्ला (CBD) चीनका प्रमुख वित्तीय संस्थाहरूको केन्द्र बनेको छ।
बेइजिङ सांस्कृतिक रूपमा धनी छ। पेकिङ ओपेरा, पेकिङ बतख परिकार, क्लोइजन कला, र लाखको कलाकृति यहाँका प्रमुख पहिचान हुन्। हौहाई र सानलिटुन जस्ता क्षेत्रहरू परम्परागत चिया घरदेखि आधुनिक बार र लाइभ म्युजिक स्थलसम्मका लागि प्रसिद्ध छन्।
धार्मिक विविधता बेइजिङको अर्को विशेषता हो। यहाँ निउजिए मस्जिद (९९६ ई.), लामा मन्दिर (तिब्बती बौद्ध धर्मको केन्द्र) र थुप्रै चर्च तथा मन्दिरहरू छन्।
शिक्षामा पनि बेइजिङ अग्रस्थानमा छ। सिङ्हुआ विश्वविद्यालय र पेइकिङ विश्वविद्यालय जस्ता उच्चस्तरीय शिक्षण संस्थाहरू यहाँ अवस्थित छन्।
बेइजिङ चीनको कूटनीतिक केन्द्र हो, जहाँ विश्वका महत्त्वपूर्ण दूतावासहरू तथा अन्तर्राष्ट्रिय संगठनहरू छन्। बेइजिङ क्यापिटल इन्टरनेशनल एयरपोर्ट एक समय एसियाकै व्यस्त विमानस्थल थियो, भने डासिङ इन्टरनेशनल एयरपोर्ट संसारकै ठूलो सिंगल-स्ट्रक्चर टर्मिनल हो।
२००८ को ग्रीष्मकालीन ओलम्पिक र २०२२ को जाडो ओलम्पिक आयोजना गर्ने पहिलो सहरको रूपमा बेइजिङले आफ्नो विश्वव्यापी प्रतिष्ठा थप मजबुत बनाएको छ।
बेइजिङले उल्लेखनीय उपलब्धिहरू हासिल गरे तापनि विभिन्न चुनौतीहरूसँग जुध्नुपरेको छ। प्रदूषण नियन्त्रणका लागि कोइलाको प्रयोग घटाएर प्राकृतिक ग्यासमा स्थानान्तरण गर्ने नीति लागू गरिएको छ।
शहरीकरण र पुराना हुतोङ गल्लीहरूको विनाश अर्को प्रमुख चिन्ताको विषय हो। विकास र सांस्कृतिक संरक्षणबीचको सन्तुलन आवश्यक छ।
ज्योतिष विवरण लोड हुँदैछ...
राशिफल लोड हुँदैछ...
काठमाडौं । युवा, श्रम तथा रोजगारमन्त्री रामजी यादवले वर्तमान विश्वव्यापीकरणको युगमा वैदेशिक रोजगारीलाई पूर्ण रूपमा रोक्न सम्भव नरहेको बताएका छन्। मंगलबार वैदेशिक रोजगार विभागको अनुगमनका क्रममा मन्त्री यादवले सरकारको प्राथमिकता वैदेशिक रोजगारी रोक्ने नभई यसलाई सुरक्षित, व्यवस्थित र मर्यादित बनाउने रहेको स्पष्ट पारे।नेपाली श्रमिकहरू शोषणमा नपरून् र उचित पारिश्रमिक पाऊन्
