उपेन्द्र यादवको राजनीतिक यात्रा विद्यार्थी जीवनबाटै सुरु भएको हो। वि.सं. २०३२ सालतिर, जब नेपालमा झापा आन्दोलन उत्कर्षमा थियो, उनी कम्युनिस्ट विचारधाराबाट प्रभावित भए। कम्युनिस्ट आन्दोलनले नेपालमा सामाजिक परिवर्तनको मुद्दालाई तीव्रता दिइरहेको थियो, जसले यादवलाई पनि आकर्षित गर्यो।
विद्यार्थी राजनीति र कम्युनिस्ट आन्दोलन
उनले नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीका संस्थापक पुष्पलाल श्रेष्ठको समूह अन्तर्गत रहेको अखिल नेपाल राष्ट्रिय स्वतन्त्र विद्यार्थी युनियन (अनेरास्ववियु) मा संलग्न भए। त्यतिबेला विद्यार्थी राजनीति भूमिगत रूपमा सञ्चालन भइरहेको थियो।
वि.सं. २०३५ सालमा, यादवले पुष्पलाल श्रेष्ठबाट नेपाल कम्युनिस्ट पार्टीको सदस्यता लिए। पार्टीको सदस्यता लिने वित्तिकै उनले भूमिगत रूपमा राजनीतिक गतिविधिहरू गर्न थाले। त्यसबेला नेपालमा कम्युनिस्ट पार्टी विभाजित थियो, र अखिल नेपाल विद्यार्थी युनियन (अखिल) पनि विभाजित अवस्थामा थियो।
विद्यार्थी आन्दोलनमा संलग्न हुँदै यादव जनमत संग्रह (वि.सं. २०३७) मा पनि सक्रिय भए। नेपालमा पञ्चायती व्यवस्थाका विरुद्ध जनमत सङ्ग्रहको घोषणा भएपछि, यादवले बहुदलीय लोकतन्त्रको पक्षमा अभियान चलाए।
तर जनमत सङ्ग्रह सम्पन्न भएपछि अखिल विद्यार्थी युनियनमा विभाजन आयो। यादव प्रगतिशील विद्यार्थी युनियन मा लागे, जहाँ उनले दुई कार्यकाल उपाध्यक्षको जिम्मेवारी सम्हाले।
सत्याग्रह आन्दोलन र गिरफ्तारी (वि.सं. २०४६)
वि.सं. २०४६ सालको जनआन्दोलनमा, उनले नेपाली कांग्रेसद्वारा आयोजित सत्याग्रह आन्दोलनमा भाग लिए। सत्याग्रह आन्दोलन बहुदलीय प्रजातन्त्र पुनःस्थापनाको लागि गरिएको थियो।
यस आन्दोलनका क्रममा यादवलाई काठमाडौंमा गिरफ्तार गरियो। उनलाई केन्द्रीय कारागारमा एक वर्ष कैद गरियो। जेल जीवनमा उनले नेपाली कांग्रेसका नेता प्रदीप गिरी, दमननाथ ढुङ्गाना, मार्सलजुलुम शाक्य, गोपालप्रसाद भट्टराई जस्ता चर्चित नेताहरूसँग समय बिताए।
यसै बीचमा, पुष्पलाल समूहका अध्यक्ष साहाना प्रधान र मनमोहन अधिकारीको नेतृत्वमा रहेको अर्को कम्युनिस्ट गुट मिलेर नेपाल कम्युनिस्ट पार्टी (मार्क्सवादी) गठन भयो। उपेन्द्र यादव कोशी अञ्चल कमिटीमा आबद्ध भएर काम गर्न थाले। त्यहाँ भरतमोहन अधिकारी इन्चार्ज थिए।
वि.सं. २०४६ सालको आन्दोलनकै क्रममा, यादव विराटनगरमा पुनः गिरफ्तार भए। उनलाई धनकुटा कारागारमा लगियो।
प्रजातन्त्र पुनर्स्थापना र एमाले प्रवेश
वि.सं. २०४६ सालमा प्रजातन्त्र पुनःस्थापना भएपछि यादव जेलमुक्त भए। त्यसपछि नेपालका वामपन्थी शक्तिहरू एक हुने क्रम सुरु भयो।
- नेकपा (माले) र नेकपा (मार्क्सवादी) बीच एकता भयो।
- त्यसपछि नयाँ पार्टी बनेको थियो— नेकपा (एमाले) (एकीकृत मार्क्सवादी-लेनिनवादी)।
- यादव पनि एमालेमा आबद्ध भए।
वि.सं. २०४८ सालमा, नेकपा (एमाले) ले यादवलाई सुनसरी-४ क्षेत्रबाट प्रतिनिधिसभा सदस्यका लागि उम्मेदवार बनायो। तर उनले चुनाव जित्न सकेनन्।
तर, पार्टीले उनलाई सुनसरी र मोरङ जिल्लाको राजनीतिक संगठन विस्तारको जिम्मेवारी दियो। यस क्रममा उनले कम्युनिस्ट विचारधारालाई फैलाउने काम गरे।