सस्मिता सुनार
२०८३ वैशाख ०४, शुक्रबार १५:२८
1
काठमाडौँको सडकमा गुड्ने टिप्परहरू कहिलेकाहीँ केवल सवारी साधन मात्र रहँदैनन्, तिनीहरू कसैको जीवनका सारा खुसी कुल्चिने 'यमराज' बनेर झुल्किदिन्छन्। वैशाख १ गते, जब सिंगो देश नयाँ वर्षको उमङ्गमा झुमिरहेको थियो, ललितपुरको बी एण्ड बी अस्पतालको एउटा चिसो बेडमा एउटा जुझारु राष्ट्रसेवकको प्राणपखेरु उड्यो। ती थिए— ३३ वर्षीय प्रहरी निरीक्षक अभय लामा।
जवानदेखि इन्स्पेक्टरसम्मको त्यो उकालो
अभयको कथा कुनै चलचित्रको भन्दा कम प्रेरणादायी थिएन। रामेछापको लिखु तामाकोशीका एक सामान्य ठिटो, जसको आँखामा देश सेवाको ठुलो सपना थियो। २०७२ सालमा उनले प्रहरी जवानबाट आफ्नो यात्रा सुरु गरे। प्रहरीको तालिम, त्यो पनि जवानको— कति कठोर हुन्छ, त्यो भोग्नेलाई मात्र थाहा हुन्छ। तर, अभयको शरीर मात्र मिलेको थिएन, उनको संकल्प पनि उत्तिकै बलियो थियो।
उनले जवानमै चित्त बुझाएनन्। ड्युटीको थकाइ र जिम्मेवारीका बीच पनि उनले अध्ययनलाई निरन्तरता दिए। फलस्वरुप, २०७५ मा उनी प्रहरी सहायक निरीक्षक (असिई) बने। उनको मेहेनतको यात्रा त्यतिमा पनि रोकिएन। २०७७ सालमा उनी खुला प्रतिस्पर्धाबाट प्रहरी निरीक्षक (इन्स्पेक्टर) को फुली लगाउन सफल भए। जवानबाट इन्स्पेक्टरसम्मको यो छोटो तर गौरवमय यात्रा उनको लगनशीलता र 'करियर' प्रतिको इमानदारिताको प्रमाण थियो।
त्यो कालो आइतबार
चैत २९ गते, आइतबारको रात। काठमाडौँ उपत्यका ट्राफिक प्रहरी कार्यालयमा आफ्नो जिम्मेवारी कुशलतापूर्वक निभाएर अभय आफ्नो मोटरसाइकल (बाप्र ०२–०२९ प ९४१५) मा गुड्दै थिए। तारकेश्वर नगरपालिकाको डाँडागाउँ नजिकै पुग्दा विपरीत दिशाबाट आएको एउटा ट्रक (बाप्र ०३–००१ ख १७१५) उनको सपनाको तगारो बनेर उभियो। ठक्कर यति भीषण थियो कि उनको मेहेनती शरीरले त्यसलाई थाम्न सकेन।
टिचिङ अस्पताल हुँदै ग्वार्कोको बी एण्ड बी सम्म पुर्याउँदा उनले मृत्युसँग निकैबेर सङ्घर्ष गरे। तर, विडम्बना! वैशाख १ गतेको सूर्योदय उनको जीवनका लागि अन्तिम बन्यो। एउटा राष्ट्रसेवक, जो सडककै सुरक्षाका लागि खटिन्थ्यो, उही सडककै बेथितिको सिकार भयो।
छरिएका सपना र रित्तिएको घर
अभय केवल एक प्रहरी अधिकृत मात्र थिएनन्, उनी एक कोमल मन भएका साहित्य प्रेमी पनि थिए। उनी सँगै तालिम गरेका साथीहरू सम्झिन्छन्— "अभय त कविता पनि लेख्थ्यो, निकै मिलनसार थियो।" जेनजी आन्दोलनदेखि हरेक प्रशासनिक चुनौतीमा उनी सधैँ अघिल्लो पंक्तिमा उभिए।
यो घटनाको सबैभन्दा दुखद पाटो त तब देखियो, जब उनको पार्थिव शरीर अस्पतालमा तीन दिनसम्म कुरिरहनु पर्यो। श्रीमती र भाइ वैदेशिक रोजगारीका सिलसिलामा परदेशमा थिए। नयाँ वर्षको खुसी साट्न फोन गर्ने तयारीमा रहेका परिवारले एकाएक अभयको मृत्युको खबर सुन्नुपर्यो। अन्ततःआज वैशाख ४ गते स्वयम्भू स्थित उनको अन्तिम संस्कार गरियो, जहाँ उपस्थित हुने हरेकका आँखा रसाएका थिए।
तथ्याङ्कको ऐनामा सडकको भयावह रूप
अभय लामा त एक प्रतिनिधि पात्र मात्र हुन्। पछिल्लो तथ्याङ्कले भन्छ— नेपालमा हुने सवारी दुर्घटनामा ज्यान गुमाउनेमध्ये झन्डै ५० प्रतिशत हिस्सा दुईपाङ्ग्रे सवारी प्रयोगकर्ताकै छ। १५ देखि ४० वर्षका ऊर्जावान् युवाहरू नै सडक दुर्घटनाको उच्च जोखिममा छन्।
बालेन शाह नेतृत्वको वर्तमान सरकारले प्रविधि र सुशासनको कुरा गरिरहँदा, अभय जस्ता कर्मठ युवाहरूले सडकमा अकालमै ज्यान गुमाउनुपर्ने अवस्था कहिले अन्त्य होला? के टिप्पर र ट्रकको 'गति' नियन्त्रण गर्ने कुनै बलियो संयन्त्र बन्ला?
आज अभय हामीबीच छैनन्, तर उनको त्यो जवानदेखि इन्स्पेक्टरसम्मको सङ्घर्षपूर्ण यात्राले हरेक युवालाई मेहेनत गर्न सिकाउँछ। सरकारले यदि साँच्चै यी 'अभयहरू' को सम्मान गर्ने हो भने, सडकलाई मृत्युको धराप होइन, सुरक्षित यात्राको माध्यम बनाउनै पर्छ। नत्र, कयौँ नेपालीका लागि नयाँ वर्ष खुसीको होइन, आँसुको पर्याय बनिरहनेछ।
यो खबर पढेर तपाईलाई कस्तो महसुस भयो ?
कुल मतदान: 0
काठमाडौं । जल तथा मौसम विज्ञान विभागले ‘जुलाई’ महिनामा देशभर औसतभन्दा कम वर्षा मापन भएको जनाएको छ ।जुलाई महिनामा औसत ५५८.८ मिलिमिटर वर्षा हुनुपर्नेमा हालसम्म ३०४.३० मिलिमिटर भएको छ । विभागका अनुसार पछिल्लो २४ घण्टामा देशका ४१४ वर्षा मापन केन्द्रमध्ये ३७२ केन्द्रमा वर्षा भएको छ ।सो अवधिमा नेपालभर औसत ११।७
लोड भइरहेको छ...
Loading brands...
