राजारामले आफ्नो करिअर रंगमञ्च र टेलिफिल्मबाट सुरु गरेका थिए, जसले उनलाई अभिनयको आधारभूत सीप सिक्न मद्दत गर्यो। रंगमञ्चमा काम गर्दा उनले अनुशासन, सहकार्य, समय व्यवस्थापन र दर्शकसँग संवाद गर्ने कला सिकेका थिए। प्रारम्भिक दिनमा उनले साना–साना भूमिकामा अभिनय गरेर अनुभव सङ्कलन गरे, र क्रमशः उनी ठूलो पर्दामा काम गर्न सक्षम भए। १९९० को दशकमा उनले नेपाली चलचित्र उद्योगमा पाइला टेके र आफ्नो पहिचान बनाउनु थाले। हास्य पात्रहरूको माध्यमबाट उनले दर्शकको हृदय जित्न थाले, तर यसै क्रममा उनले गम्भीर र संवेदनशील पात्रहरू पनि निभाए। नेपाली समाजमा हास्य कलाकारलाई केवल मनोरञ्जनको साधन मात्र नभई गम्भीर सामाजिक सन्देश पुर्याउने माध्यमका रूपमा पनि हेर्ने गरिएको छ। राजारामले आफ्ना भूमिकामा यस्तै सन्देश प्रवाह गर्ने प्रयास गरिरहे। प्रारम्भिक दिनका संघर्ष, आर्थिक चुनौती र सामाजिक अवरोधहरूका बाबजुद पनि उनले आफूलाई दृढ राखे। यसले उनलाई मात्र कलाकारको रूपमा सशक्त बनाएन, तर उनी नेपाली दर्शकका प्रिय पात्रमा परिणत भए। उनका पात्रहरूको संवाद शैली, हास्यको समय मिलाउने क्षमता र वास्तविक भावनाको मिश्रणले उनलाई अद्वितीय बनाएको छ। यसरी उनले आफ्नो करिअरको प्रारम्भिक चरणमा नै नेपाली फिल्म उद्योगमा नाम कमाउन थाले।