धर्मेन्द्रको योगदान हिन्दी चलचित्रको इतिहासमा अभिलेख भएर मात्र छैन, चलायमान प्रेरणा भएर बाँकी छ। उनको ३०० भन्दा बढी फिल्महरूको यात्रा केवल अभिनयको मात्र प्रमाण होइन, भारतीय समाजका कथाहरू, संघर्षका स्मृतिहरू र मनोरञ्जनको बदलिँदो परिभाषाको साक्ष्य पनि हो। उनले एक युगको पहिचान निर्माण गरे जहाँ नायक केवल बलियो र आकर्षक मात्र होइन, संवेदनशील, विनम्र र मानवीय पनि हुन सक्छ। यही मिश्रणले धर्मेन्द्रलाई कालजयी बनाएको छ। उहाँको मृत्युले भारतीय फिल्म उद्योग स्तब्ध भए पनि उहाँको काम र स्मृतिले अहिले पनि मानिसको मनमा भावनात्मक छाप छाड्छ।
उनको धरोहरमा केवल फिल्महरू मात्र छैनन् उहाँले निर्माण गरेको संस्कार, कामका बानी र अनुशासन पनि उस्तै महत्त्वपूर्ण भाग हुन्। धेरै कलाकारहरूले आफूले धर्मेन्द्रबाट सिकेको 'जमिनसँग जोडिएको रहनु', 'कठोर परिश्रम गर्न नडराउनु' र 'व्यक्तिगत जीवनलाई सम्मानपूर्वक सन्तुलित राख्नु' जस्ता मूल्यलाई जीवनमा अपनाउने गरेका छन्। चलचित्रका विद्यार्थीहरूले पनि उनको अभिनय शैलीलाई अध्ययन गर्छन्, विशेषतः भावनात्मक गहिराइ र प्राकृतिक प्रदर्शनका दृष्टिले।
दर्शकका लागि धर्मेन्द्र केवल अभिनेता होइन उनी एउटा स्मृति, एउटा भावनात्मक सम्पर्क र भूत–वर्तमान–भविष्यलाई जोड्ने सेतु हुन्। उनको संवाद, हाँसो, रोदन र क्रोध सबैले एउटा सांस्कृतिक छाप छोढेको छ, जुन आज पनि पुनःस्मरण हुँदैन, बरु ‘जीवन्त’ रहन्छ। मृत्युपछि पनि उनको नामले हल भरिने कार्यक्रमहरू आयोजना हुन्छन्, उनका फिल्महरूको पुनःप्रदर्शन चलिरहन्छ, र संसारभरिका भारतीयहरूले उनको योगदानलाई सम्मानपूर्वक सम्झिरहन्छन्। धर्मेन्द्र अब शरीरले छैनन्, तर उहाँले छोडेको विरासत भारतीय सिनेमामा सदैव जीवित रहनेछ यही नै उनको वास्तविक धरोहर हो।