काठमाडौँ।
नेपालको दोस्रो ठूलो चाड तिहारको अन्तिम दिन, भाइ टीका, आज हर्षोल्लासका साथ मनाइँदैछ। यस दिन दिदीबहिनीहरूले दाजुभाइलाई सप्तरङ्गी टीका लगाएर दीर्घायु, समृद्धि र सुखको कामना गर्छन्। सप्तरङ्गी टीका, जसमा रातो, नीलो, पहेँलो, हरियो, सेतो, सुन्तला र बैजनी गरी सात रङहरू प्रयोग गरिन्छ, नेपालको हिन्दु संस्कृतिमा शास्त्रीय गहिराइ र सांस्कृतिक जीवन्तता बोकेको प्रतीक हो।
पौराणिक र आध्यात्मिक महत्व:
सप्तरङ्गी टीकाको शास्त्रीय महत्व यम (मृत्युका देवता) र उनकी बहिनी यमुनाको पौराणिक कथासँग गाँसिएको छ। यमुनाले यमलाई टीका लगाएर उनको दीर्घायु र सुरक्षाको कामना गरेकी थिइन्। यो कथाले दाजुभाइ–दिदीबहिनीको पवित्र सम्बन्धलाई उजागर गर्दछ। हिन्दु दर्शनमा सात चक्र (मूलाधार, स्वाधिष्ठान, मणिपुर, अनाहत, विशुद्ध, आज्ञा र सहस्रार) सँग जोडिएका यी रङहरूले मानव शरीरको आध्यात्मिक ऊर्जालाई सन्तुलित र सशक्त बनाउने विश्वास गरिन्छ। रातोले शक्ति, पहेँलोले समृद्धि र नीलोले शान्तिको प्रतीक मानिन्छ।
प्रकृति र इन्द्रेणीको प्रतीक:
सप्तरङ्गी टीका प्रकृतिको सौन्दर्य र इन्द्रेणीको सात रङहरूसँग जोडिन्छ, जसले ब्रह्माण्डको सन्तुलन र जीवनको समग्रतालाई प्रतिनिधित्व गर्छ। यी रङहरूको प्रयोगले दाजुभाइको जीवनमा सुख, समृद्धि र सौहार्दको कामना गरिन्छ।
सांस्कृतिक जीवन्तता र आधुनिकता:
शास्त्रीय रूपमा भाइटीकामा अक्षता, चन्दन र रातो वा सेतो रङको प्रयोग प्रचलित थियो। तर समयसँगै सप्तरङ्गी टीकाको चलनले नेपाली समाजमा रंगीन सांस्कृतिक पहिचान स्थापित गरेको छ। यसले तिहारलाई थप आकर्षक र समावेशी बनाएको छ, परम्परागत मूल्य र आधुनिकताबीच सन्तुलन कायम गर्दै।
सप्तरङ्गी टीकाले दिदीबहिनी र दाजुभाइबीचको प्रेम, विश्वास र एकताको प्रतीकको रूपमा काम गर्छ। यो आदान–प्रदानले पारिवारिक बन्धनलाई बलियो बनाउनुका साथै सामाजिक सद्भाव र एकताको सन्देश प्रवाह गर्छ।
नेपालका विभिन्न समुदायमा सप्तरङ्गी टीकाको प्रयोग र महत्व फरक–फरक छ। नेवार समुदायमा भाइटीकालाई “किजा पूजा” भनिन्छ, जहाँ विशेष रीतिरिवाज र परम्पराहरू पालना गरिन्छ। यो क्षेत्रीय विविधताले नेपालको सांस्कृतिक समृद्धिलाई उजागर गर्छ र तिहारलाई सबै समुदायको साझा उत्सव बनाउँछ।
सप्तरङ्गी टीका तिहारको भाइटीकाको एक अभिन्न र आकर्षक पक्ष हो, जसले नेपाली समाजमा प्रेम, एकता र सांस्कृतिक समृद्धिको सन्देश फैलाउँछ।